OΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ [1957- 2009 ...]

olympic

Η ΟΑ  τη δεκαετία του 1950 Η ιστορία των αερομεταφορών στην Ελλάδα ξεκινά ουσιαστικά το 1930 όταν ιδρύθηκε η πρώτη ελληνική κρατική αεροπορική εταιρία, η "Ελληνική Αεροπορική Εταιρεία ΙΚΑΡΟΣ". Η εταιρεία χρεοκόπησε και λίγο αργότερα ιδρύθηκε η Ε.Ε.Ε.Σ. (Ελληνική Εταιρεία Εναέριων Συγκοινωνιών). Παράλληλα, το 1935 ιδρύθηκε η πρώτη ιδιωτική αεροπορική εταιρεία, η Τ.Α.Ε. (Τεχνικαί Αεροπορικαί Εκμεταλλεύσεις). Μετά τον  Δεύτερο Παγκόσμιο  Πόλεμο , ιδρύθηκε, το 1947 η ΕΛΛ.Α.Σ. (Ελληνικαί Αεροπορικαί Συγκοινωνίαι) και η Α.Μ.Ε. (Αεροπορικαί Μεταφοραί Ελλάδος), ενώ συνέχισε την πορεία της και η Τ.Α.Ε.. Εξαιτίας της κακής πορείας που σημείωναν όλες αυτές οι αεροπορικές εταιρείες, το 1951 αποφασίζεται η συγχώνευσή τους σε μία: την Εθνική Ανώνυμη Εταιρεία Τ.Α.Ε.. Όμως από το 1951 και έπειτα, αρχίζουν τα δύσκολα χρόνια για τον νέο κρατικό αερομεταφορέα. Η επιβατική κίνηση πέφτει και το 1955 αποφασίζεται η εκκαθάρισή της, με σκοπό την πώλησή της. Ο πλειστηριασμός ξεκινά με προσφορά 60.000.000 δρχ.. Κανείς όμως δεν την θέλει και έτσι κατοχυρώνεται υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου. Και έτσι, στα τέλη Ιουλίου1956 υπογράφεται νέα συμφωνία του Ελληνικού Κράτους με τον  Αριστοτέλη Ωνάση, που περιλαμβάνει και την αποκλειστική εκμετάλλευση των αεροπορικών συγκοινωνιών της χώρας. Από τις 6 Απριλίου 1957 ανοίγει τα φτερά της η νέα αεροπορική εταιρεία, η Ολυμπιακή Αεροπορία της οποίας το πρώτο και πρωινό δρομολόγιο στην ιστορία της ελληνικής εναέριας συγκοινωνίας ήταν το Αθήνα -Θεσσαλονίκη και μάλιστα με ελικοφόρο που πέταξε ο κυβερνήτης Παύλος Ιωαννίδης. (Ο.Α.) (Αγγλ. Olympic Airways). Την ίδια χρονιά λειτουργεί και η πρώτη αερογραμμή εκτός ελληνικής επικράτειας: Αθήνα - Ρώμη -Παρίσι - Λονδίνο  με επιβάτες κυρίως επιχειρηματίες, ναυτικούς οι οποίοι ταξίδευαν για επαγγελματικούς λόγους και λίγους απλούς ανθρώπους οι οποίοι είχαν την οικονομική δυνατότητα να ταξιδέψουν μία και το κόστος ήταν τότε υψηλό διότι εθεωρείτο το ταξίδι με αεροπλάνο στο εξωτερικό ως πολυτέλεια. Το 1958 ανοίγουν δύο ακόμη νέες γραμμές: Αθήνα - Ζυρίχη - Φρανκφούρτη και Αθήνα - Τελ Αβίβ.
 

 

Η ΟΑ τη δεκαετία του 1960
Η νέα εταιρεία αναπτύσσεται με ταχύτατο ρυθμό. ΤΟ 1960 παραλαμβάνεται το πρώτο αεροσκάφος DeHavilland Comet 4B και η Ο.Α. μπαίνει στην εποχή των τζετ. Αυτή την εποχή γίνονται και οι πρώτες συμφωνίες μεταξύ της Ο.Α. και της αγγλικής ΒΕΑ, με κοινούς κωδικούς πτήσεων, την ίδια χρονιά αναπτύσεται σταθερά το δίκτυο των εξωτερικών προορισμών της εταιρείας με πτήσεις προς τις Βρυξέλλες και το Άμστερνταμ. Το 1962 αγοράζονται τρία τζετ De Havilland Comet 48 οι λέγόμενοι '''κομήτες''', ένας από αυτούς τους τους κομήτες το1964 εκτελεί το δρομολόγιο Λονδίνο  - Αθήνα σε διάρκεια ρεκόρ πτήσης 2 ώρες και 51 λεπτά. Το 1965 λήγει η τετραετής συλλογική σύμβαση εργασίας του Ωνάση με την ΟΣΠΑ, επιχειρήται να υπογραφεί εκ νέου σύμβαση με διαφορετικούς όρους και σύγχρονες συνθήκες εργασίας στοιχεία τα οποία θα προκαλέσουν αντιδράσεις που θα φέρουν σε σφοδρές συγκρούσεις εργαζόμενους με εργοδότες και θα κυρηχθεί η λεγόμενη ''πανολυμπιακή απεργία''. Στο εξής οι εργαζόμενοι προκειμένου να διεκδικήσουν τα αιτήματα τους θα αποφασίσουν από κοινού να πάνε στο Δήλεσι για να δηλώσουν πως θα επιστρέψουν στη δουλεία τους μόναχα αν βρεθεί μία ουσιαστική λύση που θα τους απαλλάξει από τα προβλήματα τους. Τελικώς η λύση εβρέθην, ικονοποιήθηκαν τα αιτήματα των εργαζομένων και η Ολυμπιακή βρίσκεται σε σταδιακή ανοδική πορεία, παράλληλα έγιναν οι πρώτες παραγγελίες των νέων αεροσκαφών τύπου Boeing 707-320 και το 1966 παραλαμβάνεται το πρώτο από αυτά, το "Πόλις των Αθηνών". Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου ξεκινούν οι πρώτες πτήσεις προς Νέα Υόρκη χωρίς στάση. Το 1968  ανοίγουν οι πρώτες γραμμές προς Ναϊρόμπι και Γιοχάνεσμπουργκ όταν την ίδια χρονιά η Ο.Α. παραλαμβάνει τα πρώτα Boeing 727-200 ή αλλιώς Europa Jet τα οποία εκτελούν πτήσεις σε ευρωπαϊκούς προορισμούς. Το 1969 ανοίγουν οι γραμμές προς το Μόντρεαλ του Καναδά και το 1970 αποσύρονται τα Comet 4B.

     
Η Ολυμπιακή Αεροπορία τη δεκαετία του 1970


Το 1970 η Ο.Α. προμηθεύεται τα νέα αεροσκάφη YS-11A της ιαπωνικής εταιρείας NIHON τα οποία θα αντικαθιστούσαν σταδιακά τα παλιά Douglas DC-3 και DC-6 στις πτήσεις του εσωτερικού. Στις αρχές της δεκαετίας διάσημοι Έλληνες και ξένοι σχεδιαστές μόδας αναλαμβάνουν να σχεδιάσουν τις στολές των αεροσυνοδών, ενώ πολλοί ξένοι επώνυμοι (ηθοποιοί, τραγουδιστές, αθλητές) είναι αυτοί οι οποίοι επιλέγουν την ολυμπιακή για τις μετακινήσεις τους στην Ελλάδα Στις 5 Νοεμβρίου 1970 γίνεται ένα ατύχημα στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας όταν ένα DC-6 ξέφυγε από τον αεροδιάδρομο κατά την προσγείωση, χωρίς ευτυχώς θύματα. Στις 2 Αυγούστου του 1971 ιδρύεται η Ολυμπιακή Αεροπλοΐα Α.Ε. από τον Αλέξανδρο Ωνάση (Αγγλ. ''Olympic Aviation'') με αποστολή την εξυπηρέτηση των μικρών νησιών της Ελλάδος, συνάμα το δίκτυο της Oλυμπιακής επεκτείνεται ακόμη προσθέτοντας επιλέον νέες γραμμές με κατεύθυνση το Μιλάνο και το Ντίσελντορφ. Η Θεσσαλονίκη έρχεται ακόμη πιο κοντά τόσο με ευρωπαϊκές πόλεις όσο με διεθνείς προορισμούς του διηπειρωτικού δικτύου.

Στις 3 Μαρτίου του 1972 η Ελλάδα αποκτά σύνδεση με την Αυστραλία για πρώτη φορά. Ένα από τα Boeing 707-320, ονομαζόμενο "Πόλις των Αθηνών" προσγειώθηκε, μετά από 20 ώρες πτήσης στο αεροδρόμιο του Σίδνεϋ με ενδιάμεσους σταθμούς τη Σιγκαπούρη και τη Μπανγκόκ και έτσι η Ολυμπιακή γίνεται η εταιρεία των πέντε ηπείρων, επίσης με την πρόσθεση των 6 boeing 720 αυξάνεται ακόμα περισσότερο ο στόλος του αερομεταφορέα. Όμως, στις 21 Οκτωβρίου 1972 γίνεται ένα μοιραίο ατύχημα. Ένα YS-11A το οποίο επέστρεφε από την Κέρκυρα συνετρίβη λίγο έξω από τη Βούλα, με 52 επιβάτες και 4 μέλη πληρώματος. Διασώθηκαν 16 επιβάτες και 3 από τα 4 μέλη πληρώματος. Τον Ιούνιο του 1973  αγοράζονται τα πρώτα Boeing 720-051B καθώς και τα πρώτα Boeing 747-200, τα λεγόμενα τζάμπο τζετ εκ των οποίων ένα από αυτά το '''Ολύμπιος Ζεύς''' πραγματοποιεί παρθενικό δρομολόγιο για Νέα Υόρκη. Το δεύτερο του ίδιου τύπου με το όνομα '''Ολύμπιος Αετός''' προσγειώθηκε στην Αθήνα το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου και τον  Απρίλιο του 1974 εκτέλεσε δρομολόγιο στο Σίδνεϋ με ενδιάμεση στάση τη Σιγκαπούρη. Με τα σύγχρονα αεροπλάνα μεγάλης χωρητικότητας η Ολυμπιακή ξεπερνά κάθε προσδοκία σημειώνοντας ρεκόρ μεταφοράς επιβατών, τη χρονιά εκείνη εξυπηρετήθηκαν περίπου 2.500.000 επιβάτες μεταξύ αυτών 790.000 στις πτήσεις εξωτερικού. Επίσης, η Ο.Α. εκδηλώνει ενδιαφέρον για τα νέα υπερηχητικά αεροσκάφη BAC- Aérospatiale-Κονκόρντ-Concorde και στις 5 Ιανουαρίου 1973  προσγειώνεται στο αεροδρόμιο του Ελληνικού ένα από αυτά τα θαυμαστά αεροσκάφη.Στις 22 Ιανουαρίου  1973 συνέβη κάτι που άλλαξε όλη την πορεία της Ο.Α. Ο θάνατος του γιου του Αριστοτέλη Ωνάση, Αλέξανδρου σε αεροπορικό δυστύχημα συνταράζει την Ελλάδα, και είναι η αρχή του τέλους για την Ο.Α.. Λίγους μήνες αργότερα, ο Ωνάσης πουλά την Ο.Α. στο Ελληνικό Δημόσιο και το 1975 πεθαίνει. Το 1976, υπό την διοίκηση του Ελληνικού Δημοσίου η Ο.Α. προμηθεύεται το πρώτο Boeing 737-200 και δημιουργεί την Olympic Catering.

Η Ο.Α έχει πλέον στην κατοχή της 25 αεροσκάφη διασυνδέοντας την Αθήνα με 30 διεθνείς προορισμούς. Επιπλέον άνοιξαν νέες γραμμές προς τη Βεγγάζη, το Κουβέιτ, το Νταχράν και το Ντουμπάϊ καθώς προστέθηκε στον κατάλογο των διηειπηρωτικών προορισμών ένα ακόμη δρομολόγιο Αθήνα-Μελβούρνη, επίσης ενισχύθηκαν οι εσωτερικές πτήσεις κυρίως προς Ρόδο, Κω και Σαντορίνη. Στις 23 Νοεμβρίου 1976, η πτήση ΟΑ 830 από Αθήνα προς Κοζάνη μέσω Λάρισας χάνεται από τα ραντάρ και λίγο αργότερα ανακαλύπτονται τα συντρίμμια της. Το 1977, σε μια προσπάθεια για περιορισμό του κόστους λειτουργίας κλείνει η γραμμή της Αυστραλίας που ακολουθείται α πό τη γραμμή του Καναδά τον Οκτώβρη του 1978, όταν η Ο.Α. παραγγέλνει και τα καινούρια αεροσκάφη της '''''Αirbus''''', τα ''Α300-Β4'' ενώ την ίδια χρονιά εγκαινιάζεται το δρομολόγιο Αθήνα-Τίρανα. Τίθεται η έναρξη της μεγαλύτερης απεργίας που έγινε ποτέ στα χρονικά του ολυμπιακού αερομεταφορέα, διάρκειας 35 ημερών από τον Δεκέμβριο του '77 μέχρι τον Ιανουάριο του '78. Οι κύριοι λόγοι ήταν: να υπάρξει Κανονισμός της εργασίας, συνθέσεις πληρωμάτων και νέα μισθολόγια το οποίο τελευταίο απασχολούσε αισθητά τους ιπταμένους φροντιστές και αεροσυνοδούς διότι ο μισθός τους συγκρίτικα ήταν χαμηλότερος από αυτόν που είχαν οι συνοδοί εδάφους. Ανάμεσα σε αυτά δεν έλειπε και το θέμα του συνταξιοδοτικού. Η παρατεταμένη απεργία των εργαζόμενων είχε ένδοξο τέλος. Την επόμενη χρονιά τίθεται σε λειτουργία το ηλεκτρονικό σύστημα κρατήσεων (CRS). Τον Φεβρουάριο του 1979 παραλαμβάνονται τα δύο πρώτα Airbus από την Τουλούζη, ενώ τρία ακόμη θα παραδοθούν την άνοιξη του 1980. Μετά την παραλαβή αυτή θα ακολουθήσει εκείνη των καινούργιων Boeing 737-200, υπαριθμόν 5 καθώς και τα '''Shorts 330'''.
 

     
Η Ολυμπιακή Αεροπορία τη δεκαετία του 1980


Η αρχή της δεκαετίας του '80 βρίσκει την ελληνική εθνική αεροπορική εταιρεία για άλλη μία φορά σε απεργιακές κινητοποιήσεις. Το καλοκαίρι του 1980 πραγματοποιήται πενταήμερη απεργία από όλους τους εργαζόμενους με κύριο αίτημα την εφαρμογή κανονισμού πτήσεων και την βελτίωση των οικονομικών αποδοχών. Ζητούσαν «αποδοχές στο 50% του χειριστή» και η προσπάθεια για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους επετεύχθην. Το 1982 εξυπηρετήσουν το επιβατικό κοινό ενώνωντας την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη με τα μικρονήσια του Αιγαίου.
Το 1984 αγοράζονται δύο Β747-200 από την Singapore Airlines και ανοίγονται και πάλι οι γραμμές της Αυστραλίας και του Καναδά. Το 1985 εντάσσονται νέα δρομολόγια εσωτερικού και εξωτερικού, μεταξύ αυτών της Λέρου, Πάρου, Σητείας, Μαδρίτης, Λυών, Κοπεγχάγης και  Πάφου. Επιπλέον, ξεκινά μια προσπάθεια δημιουργίας Εταιρείας Εμπορευμάτων με την μετατροπή του Β707-320 «Πόλις της Λίνδου», αλλά πολύ σύντομα σταματά τη λειτουργία της. Από τα πρώτα ελληνικά jumbo το "Ολύμπιος Ζεύς" πωλήται και μετά συντρίβεται. Είναι η χρονιά που η Ολυμπιακή κατέχει την 15η θέση στη μεταφορά επιβατών εσωτερικού, την 20ή στη μεταφορά επιβατών εξωτερικού και την 18η θέση στη συνολική μεταφορά στην κατάταξη των 150 αεροπορικών εταιρειών. Το προσωπικό της εταιρείας εκείνη την περίοδο άγγιζε τα 9.859 άτομα εκ των οποίων τα 900 λειτουργούσαν στο εξωτερικό. Το 1986 γίνονται παρατεταμένες απεργίες των υπαλλήλων της Ο.Α. και το έλλειμα της εταιρείας εκτοξεύεται, ενώ η επιβατική κίνηση μειώνεται. Το θέμα των απεργιών ήταν το συνταξιοδοτικό το οποίο κερδίζουν οι εργαζόμενοι χάρη στην παρέμβαση του τέως πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Παράλληλα, ιδρύει την Ολυμπιακή Τουριστική, που εκδίδει εισιτήρια τόσο της Ο.Α. όσο και άλλων αεροπορικών εταιρειών. Το 1987 συμπληρώνονται 30 χρόνια της λειτουργίας και το 1988 ανοίγει η αερογραμμή της  Βαρκελώνης και της Μπανγκόκ. Το 1989 η απεργία των εργαζομένων και λοιπών υπαλλήλων βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο των γεγονότων περί  Κυριακών, αργιών και νυχτερινών δρομολογίων.
 

     
 
Η Ολυμπιακή Αεροπορία τη δεκαετία του 1990 & 2000


Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, υπό τη διοίκηση του Λουκά Γραμματικού, ο κλάδος έχει ήδη κερδίσει τις Κυριακές, τις αργίες και τα νυχτερινά, όμως την  4η Οκτωβρίου  έξω από το χώρο της Olympic Catering συμβαίνουν αιματηρά επεισόδια μεταξύ ΜΑΤ-απεργών και απολυθέντων υπαλλήλων, ανοίγεται η νέα γραμμή με προορισμό το Τόκυο  ενώ γίνεται η παραλαβή αεροπλάνου τύπου '''ATR-42'''. Το  Σεπτέμβριο του 1991 ο ''ολυμπιακός στόλος'' αναπτύσεται ακόμη κατά 6 αεροσκάφη τύπου 737-400 και το 1992 ένα επιπλέον Airbus Α300-600 με τον όνομα Μακεδονία, με την ανανέωση αυτή η Θεσσαλονίκη, γίνεται πύλη νέων ευρωπαϊκών πτήσεων του εθνικού αερομεταφορέα. Το διηπειρωτικό δίκτυο μεγαλώνει ακόμα περισσότερο όταν θα λειτουργείσουν για πρώτη φορά δρομολόγια προς τη Βηρητό, το Σικάγο και τη Βοστώνη, όχι όμως για πολύ αφού το 1995 οι δύο αυτές υπεραντλαντικές αερογραμμές άνευ λόγων θα κλείσουν δια παντός μαζί με την αερογραμμή του Τόκυο, η οποία ζημείωνε την εταιρεία. Από την άλλη πλευρά λειτουργεί και η πρώτη θυγατρική εταιρεία της Ολυμπιακής οι Μακεδονικές Αερογραμμές των οποίων οι πτήσεις που θα πραγματοποιούν είναι ναυλωμένες (charter), ενώ η σύνδεση μεταξύ Αθήνας και Ικαρίας είναι γεγονός. Το 1996 η Ο.Α θα παραλάβει και άλλα Boeing 737-400, Airbus A300-600, ATR-42 και ΑTR72. Εν τω μεταξύ θα προστεθούν καινούργιοι προορισμοί προς: Αστυπάλαια, Σόφια, Στοκχόλμη, Βελιγράδι και Βουκουρέστι. Τα χρέη της εταιρείας όμως αυξάνονται και η κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να επαναφέρει την Ο.Α. στην κερδοφορία εφαρμόζει σχέδιο εξυγίανσης με παραγραφή των χρεών της, ύψους πολλών δισεκατομμυρίων δραχμών, το οποίο αποτυγχάνει, όπως και όλα τα επόμενα. Μερικά χρόνια αργότερα, σε άλλη μια προσπάθεια εξυγίανσης το Ελληνικό Κράτος αναθέτει τη διοίκηση της Ο.Α. στην θυγατρική της British Airways, Speedwing, χωρίς όμως θετικά αποτελέσματα.
 
Το 1999 η Ο.Α. προμηθεύεται νέα αεροσκάφη Airbus A340-300 που αντικαθιστούν τα Boeing 747-200 στις μακρινές πτήσεις ενώ η Ολυμπιακή Αεροπλοΐα παραγγέλνει το πρώτο Boeing 717-200. Το 2000 αποκτιέται σύνδεση της Αθήνας με το Μάντσεστερ. Πριν «ξεψυχίσει» το Διεθνές Αεροδρόμιο Ελληνικού στις 28 Μαρτίου το 2001, ένα αεροδρόμιο που χάραξε ιστορία συνοδευόμενη από ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές στα 68 χρόνια της λειτουργείας, θα υλοποιηθεί και η τελευταία πτήση του αερομεταφορέα με προορισμό τη Θεσσαλονίκη μία πόλη η οποία σηματοδότησε την αφετηρία της διαδρομής της Ο.Α όταν πέταξε για πρώτη φορά εκείνη την απριλιάτικη μέρα του 1957.  Την ίδια ημερομηνία και συγκεκριμένα στις 06:50 από το νέο αεροδρόμιο, η πρώτη πτήση που θα το εγκαινιάσει είναι της Ολυμπιακής Αεροπλοΐας αριθμός 760 για τη Χίο.  Την 12η Δεκεμβρίου  του 2003 , το έλλειμα της Ο.Α. είχε ήδη ξεπεράσει κατά πολύ τις προβλέψεις και η κυβέρνηση προώθησε σχέδιο αναδιάρθρωσης του Ομίλου Ολυμπιακής Αεροπορίας με τη μετονομασία της θυγατρικής εταιρείας «Μακεδονικές Αερογραμμές» σε «Ολυμπιακές Αερογραμμές» και την ανάληψη του πτητικού έργου της Ο.Α. από αυτήν, με παραγραφή των χρεών της. Οι δραστηριότες της νέας εταιρείας ξεκινάνε μετά τα μεσάνυχτα με πρώτη πτήση υπ'αριθμόν 325 με προορισμό το Κάϊρο στις 24:50. Όλες οι υπόλοιπες εταιρείες (Olympic Airways, Olympic Into-Plane Company, Olympic Fuel Company, το Handling και η Τεχνική Βάση), εκτός της Ολυμπιακής Αεροπλοΐας, συγχωνεύθηκαν και δημιούργησαν μία εταιρεία, την Ολυμπιακή Αεροπορία - Υπηρεσίες Α.Ε. Την 1η Νοεμβρίου  του 2002  υλοποιείται το κλείσιμο των δρομολογίων προς την Μπανγκόκ, την Μελβούρνη και το Σίδνεϋ, οι δύο τελευταίες αερογραμμές θα επαναλειτουργήσουν από τις 23 Νοεμβρίου 2003 με τη συνεργασία της Gulf Air . Το Δεκέμβριο του 2004 , η Ελληνική Κυβέρνηση ανακοίνωσε την προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για την πώληση των Ο.Α. σε ιδιώτη, ο οποίος κατέληξε άγονος.


Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ερεύνησε τις καταγγελίες αεροπορικών εταιρειών, μεταξύ των οποίων και της  Αεροπορίας Αιγαίου (Aegean Airlines), σχετικά με κρατικές ενισχύσεις που δόθηκαν παράνομα στην Ο.Α. και στις Ο.Α. το χρονικό διάστημα 1994 -2004. Η απόφαση ήταν καταδικαστική, και αναγκάζει το ελληνικό κράτος να αναζητήσει από την Ο.Α. 111 εκατ. ευρώ μέσα στους επόμενους μήνες. Για να το πετύχει όμως αυτό, θα πρέπει να κηρύξει πτώχευση και να πουλήσει όλα της τα περιουσιακά στοιχεία. Η μετέωρη κατάσταση της Ολυμπιακής φαίνεται πως ζημιώνει περισσότερο τους επιβάτες της, οι οποίοι συχνά έρχονται αντιμέτωποι με απεργίες, στάσεις εργασίας, καθυστερήσεις και ακυρώσεις πτήσεων, όποτε σηζητείται δημόσια το θέμα.

Ενόψει αυτών των προβλημάτων, το Υπουργείο Μεταφορών ανακοίνωσε το Σεπτέμβριο του 2008 ένα σχέδιο για τη δημιουργία μιας νέας εταιρείας, που θα εξαγοράσει το όνομα και το σήμα των Ο.Α. αλλά δεν θα έχει καμία απολύτως σχέση μαζί της. Το σχέδιο αυτό έχει εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Προβλέπει συρρίκνωση του πτητικού έργου της εταιρίας στο 65% του σημερινού και ιδιωτικοποίηση της νέας εταιρίας.
 

H ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ (OLYMPIC AIRLINES - OLYMPIC SERVICES) το Σεπτέμβριο του 2009 θα τεθεί υπό ειδική εκκαθάριση. Το Οκτωβριο 2009 θα συνεχίσει μία νέα μικρότερη ιδιωτική εταιρεία, η OLYMPIC AIR. Το προσωπικό του κρατικού αερομεταφορέα συμφωνα με τη κείμενη νομοθεσία είτε συνταξιοδοτόθηκε, είτε προσλήφθηκε στη νέα εταιρεία συμφωνα με κανόνες αγοράς εργασίας, είτε θα πρέπει να μεταφερθεί σε άλλη υπηρεσία. Η εφαρμογή του σχεδίου είναι σήμερα σε εξέλιξη.
     

2017 (c)